ملانصرالدین (Molla Nsrddin)

مطبوعات طنز و فكاهي در ايران،طنز معادل واژة انگليسي "Satire" است كه در ادبيات فارسي به كار برده ميشود، و منظور روش ويژهاي در نويسندگي است كه معايب و مفاسد جامعه را به صورتي زشتتر از آنچه هست نمايش ميدهد و اغلب غيرمستقيم و به تعريض عيوب كسي يا كاري را بازگو ميكند.1 با آغاز قرن بيستم همچنانكه كشور به سوي بحران و ناآرامي پيش ميرفت و دگرگوني در متغيرهاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي مشاهده ميشد، مطبوعات نيز به مرور رشد و تكوين مييافت. تحت تأثير همين فرآيند باروري مطبوعات در اشكال مختلف، گونههايي از ادبيات نيز شكل ميگرفت. پيدايش طنزنويسي در مطبوعات ايران نيز محصول همين دگرديسي فكري و ادبي كه سعي داشت با بيان شوخ و به سخريه گرفتن مسائل، انديشة خود را از وضع موجود بازگويد. البته بسياري از محققان رويآوري ...

روزنامه فكاهي آذربايجان، ملانصرالدين ايران عبدالحسین ناهیدی آذر سال 1325 ه.ق (1907 ميلادي) براي فعاليتهاي آزاد مطبوعات در ايران سالي بيهمتا و پربار بود. چراكه مشروطهطلبان به پيروزي رسيده بودند شاخ غول استبداد شكسته بود و وزارت انطباعات و بهمراه آن سانسور و اختناق مطبوعاتي نابود شده بودند. شورانگيزترين مطالب، صفحات روزنامهها را پر كرده بودند. استبداد و ارتجاع به وسيله روزنامهنگاران مبارز و انقلابيون بي پروا افشا ميشدند. «در اين سال ژورناليزم ايران توانست بيشترين آگاهي و روشنگري را به ميان تودههاي مردم ببرد و جنبش ملي و عدالتطلبانه را در سراسر ايرن گسترش دهد و آزادي و دموكراسي را به عنوان عوامل مهم رشد و تعالي جامعه و كشور، با بياني ساده و نثري روان براي ملت از خواب برخاسته ايران تشريح كند. س...